Fluid maskujący do akwareli strasznie śmierdzi...

... jeszcze nie wypróbowałam, ale wąchałam, ciekaw kolejność, choć chyba dużo ludzi tak ma. W każdym razie zapewniam, że śmierdzi paskudnie. Trochę jak mokry kot zmieszany z jadzeniem dla kota i oddechem 50cioletniej katechetki w podstawówce. Czego się nie robi dla sztuki? Tak, dokładnie, Mariusz uczy się malować akwarelami rzeczy konkretniejsze od wysepek we mgle. Choć chodzi bardziej o to, że kol prosiła o zakładkę do książki... retorycznie, to swoją drogą, ale prosiła, a ja wzięłam dosłownie. Postanowiłam zrobić więcej od razu i stwierdziłam, że zrobię tło akwarelami bo kredkami nie wyjdzie fajnie. Załatwiłam sobie kawał dechy i tenże fluid. Jutro, jako że jutro będzie dużo czasu, zamierzam to wszystko wypróbować. Co z tego wyjdzie zobaczymy w przyszłości.

<- Szkic wykonany w PhotoShopie, przedstawia personifikacje wyspy Avalon, znanej jako Wyspa Jabłek oraz Wyspa kobiet. Większosć chyba kojarzy tę nazwę, ale jako, że spotkałam osobę, która jej nie kojarzyła wolę uściślić: w mitologii celtyckiej wyspa Avalon była takim jakby rajem dla takich jakby bohaterów typu Król Artur... W tle są epicko wysokie krzyże słoneczne/celtyckie, raczej w ,,naturalnych warunkach" nie występują w takich proporcjach, ale sztuka ma prawo giąć reguły. Planuje to dokończyć, przerobić, upiększyć itd... (Tak, szkice w PSie zawsze robię na niebiesko, chyba, że jest więcej postaci)

Nasza kochana Madzia podsunęła mi zadżemisty pomysł, coby stworzyć personifikacje(za dużo rzeczy przerabiam na ludzi...) mojego kota.

Na imię mu Gilbert Bazyl Zykfryd I Miaukliwy (tak, Zykfryd, nie Zygfryd), jednak tego pana po prawej postanowiłam ochrzcić jedynie Bazylem. Cóż, Fryderyk II Wielki też używał tylko drugiego imienia (na pierwsze miał Karol). Em. Rysunek ma zadatki na stanie się czymś, na czym poćwiczę cieniowanie~.

Jako, że ostatnio cały mój wolny czas pochłaniała Moc Tajemnego P(komiks do szkoły) nie mam zbyt wielu szkiców na PC, a te z zeszytów najpewniej zostaną przerobione i wrzucone na dA, także nie ma sensu ich tu pokazywać, przynajmniej na razie, kiedy mój pokój spowija ciemność, mroczna, niebieska teczka leży Dżem jeden wie gdzie, a Mariuszowi nie chce się zakłócać wspaniałej ciszy szumem skanera.

Zapowiadają się piękne wakacje, dżem każdemu, kto ich nie zmarnuje <w tym momencie odebrała sobie szanse na darmowy słoik dżemu>. Jedno jest pewne... w poniedziałek wyjeżdżam. Dalsza część wakacji to dla mnie tajemnica.

No nic, życzę szczęścia wszystkim, którzy go potrzebują, a tym, którzy już je mają nie życzę odmiany. <Suchy tekst>